Ooit schreef ik een blog over ‘heilige woede’. Of ‘geïnspireerde frustratie’. Net wat je wil. Ik heb het over het type gevoel dat komt opborrelen als je ergens he-le-maal-mee-klaar-bent. Dit is de druppel! Genoeg is genoeg! Zo’n gevoel dat bijna onderstreept moet worden met een vuist op tafel en dat er dan ook actie uit volgt: “Basta, en nu grijp ik in!” 

Als ik denk aan het thema van het komende LMF, dan denk ik in eerste instantie aan dat soort woede. Van de soort waarvan Nol Brouwer (legendarische sukkel uit de serie Sam Sam) zou zeggen: “Gloeiende, gloeiende…!” Nol is doorgaans onverstoorbaar, maar als dié woorden uit zijn mond rollen, komt er actie. 

Ik vraag me wel eens af wanneer we dat punt in de kerk nu eens bereikt hebben. Zie je, naast zelfstandige communicatieman, ben ik ook kerkelijk werker. En ik herken ontzettend dat je zomaar loeidruk kan zijn met de alledaagse beslommeringen van de gemeente. Maar is er en neem je in dat alles dan nog tijd en ruimte voor groeien en bloeien? Of voor broeien en gloeien? En wat gebeurt er als je dat maar lang genoeg laat liggen? Kom je dan op een gegeven moment op een punt dat je zegt: “En nu is het genoeg!” 

Of is het dan al te laat..?

Wat ik zo aardig vind aan die Bijbeltekst waarover ik die blog schreef – Jezus die het tempelplein kort en klein slaat – is de gecontroleerde woede van Jezus. Sla Johannes 2: 13-22 er maar eens op na. Daar staat dat Jezus eerst nog even de tijd neemt om een zweep te maken, vóórdat hij de tempel in stormt. Ik vind dat cool.

Het betekent voor mij dat je best wel eens pisnijdig mag worden. Dat je jezelf eens even mag laten gaan. Over hoe het gaat en waar het naartoe dreigt te gaan. Over je zorgen (over de kerk). Over je frustraties. Over je echt zou willen dat het zou gaan. Natuurlijk, daar kan je omgeving even van schrikken. Maar misschien is dat juist dat beetje shocktherapie die de kerk en jouw omgeving nodig hebben! 

Dus doe iets met je groeiende ongemak, je bloeiende ideeën, je broeiende onrust. Sla je vuist op tafel! En roep: “Gloeiende, gloeiende!” “Nu gaat er iets gebeuren!!!”


bramdijkstra
Bram Dijkstra-Geuze
Zelfstandig freubelaar voor www.vernuftigewerken.nl en kerkelijk/pastoraal werker in Den Haag en Oegstgeest
Tags: LMF, Social media

Reacties (3) -

  • Egbert van der Stouw

    17-11-2016 08:24:33 |

    Gloeiende, gloeiende, goeie blog man. Sluit mooi aan bij het nieuwe boek van Rikko Voorberg (met nieuwe betekenisgeving aan GVD) en Popeye (de inspirator van Bill Hybels) met zijn "I can't stands no more!".

  • Bram

    5-12-2016 13:36:40 |

    Dank je wel, Egbert!

  • Daan van Ee

    5-12-2016 22:12:00 |

    Allereerst, wat grappig - Egbert van der Stouw- ik neem aan dat jij het bent uit Bennekom- dat je reageert op iets van Bram Dijkstra- die ik ook ken hier vanuit de NGK in Oegstgeest.

    Ik merk ook in mezelf met enige regelmaat een soort boosheid, maar spreek het in gebied naar God uit.... aan Hem is het oordeel.. en vraag of ik de boosheid als een zak afval voor zijn troon mag leggen... Dat lucht dan op... je schudt het stof van je kleren af... als hetgeen hij of zij gezegd heeft veel stof bij jou heeft doen opwaaien... Maar boosheid kan snel leiden tot bitterheid... wat de vijand van liefde is... eigenlijk smachten we naar gerechtigheid... net zoals een hert dat verlangt naar water, uit Psalm 42-- dit hoorde ik enkele weken een Amerikaanse voorganger zeggen tijdens mij reis naar Israel enkele weken geleden. Goed...mij overkomt het ook wel een keer.. dat ik mijn boosheid uitspreek..dan is er ergens een grens overschreden... bijvoorbeeld toen een van mijn huisgenoten.. tijdens mijn vakantie... een paar flessen wijn had leeggedronken.. zonder dat ik daar vooraf toestemming had gegeven... ik wil veel met hen delen... alleen van de wijnflessen moeten ze afblijven...

Loading